In het gehucht Waterhoek is groot nieuws, er wordt een oeververbinding aangelegd zodat het dorp kan moderniseren. Daar zijn de inwoners niet van gediend. Mira is er ook woonachtig maar zorgt voor haar eigen commotie.
Mira is door Rick Schuttinga op 30 januari 2025 beoordeeld met een 5 / 10.
De zesde speelfilm van Fons Rademakers is zijn eerste kleurenfilm. Technische vooruitgang, al kan dat helaas niet worden gezegd van het verhaal. Mira is uitgebracht in 1971 en speelt zich af begin twintigste eeuw. Weer maakt Rademakers gebruik van andermans verhaal, dit keer Stijn Streuvels' roman 'De teleurgang van den Waterhoek' uit 1927.
De worp een eeuw terug in de tijd geeft, net als Dorp aan de Rivier (1958), een leuk tijdsbeeld. Nu over koppige inwoners die wars zijn van modernisering en vooruitgang, met wat slapstick humor om het op te leuken.
‘Bevindt zich in een identiteitscrisis, het personage niet, het verhaal wel.’
De onverschillige en onafhankelijke Mira heeft een sterk karakter, prima gespeeld door Willeke van Ammelrooy. Mira is een Nederlands-Vlaamse productie, maar speelt zich af in Vlaanderen, dus werd het Hollandse accent van onder andere Willeke oversproken. Verder goed aangevuld met Freek de Jonge als dorpsgek Spiekerelle en een geinige bijrol van Rademakers zelf als notaris.
De film mist focus op personages. Sommigen verschijnen ineens ten tonele, andere verdwijnen geruisloos. Van karakterontwikkeling is nauwelijks sprake. Gaat de film over Mira, dan claimt de brug over de Schelde te veel aandacht. Gaat het over modernisering en het verzet hiertegen, dan krijgt Mira te veel speeltijd.
Beide onderwerpen zijn hoofdrolspeler is de conclusie, maar door die keuze worden beide onderbelicht. Mira bevindt zich in een identiteitscrisis, het personage niet, het verhaal wel. In de tweede helft wordt de brug naar de achtergrond verdrongen om plaats te maken voor 'lichtekooi' Mira die haar oom van de plattelandse arbeidersklasse heeft ingeruild voor de elite uit de stad. Als de brug dan weer in beeld verschijnt is deze af, iets wat wordt gevierd op kneuterige, grappige wijze.
De snelle montage en fracties van verhaaltjes dragen bij aan de verstrooiing. Tijdens een schermutseling zie je een flits van een zakmes - die vervolgens niet wordt gebruikt. De vlotte montage houdt wel het tempo erin, welke even later weer teniet wordt gedaan met bijvoorbeeld een lange achtervolging in het bos. En een goeie afranseling wordt netjes achter de heg afgehandeld, maar Van Ammelrooy is dan wel weer bloot te zien.
Na De Dans van de Reiger (1966) gaan we met Mira nog een stapje lager, ook deze film hoef je niet weer te zien. En dan is nog niet eens gesproken over echte dierenleed met de gedetailleerde slachting van een varken en het opspijkeren van een levende vleermuis. Hoe deze onsamenhangende film acht jaar na Als Twee Druppels Water (1963) gemaakt kan worden is een klein raadsel.
Te zien op Netflix, Prime Video, Pathé Thuis en CineMember
